Beata Ka

gdzieś pomiędzy zostawiłam siebie i znów czekam   sieć spraw brak sił   dlaczego zawsze odkładam siebie              

życie czasem rani lustrem innych   boli odłożonymi marzeniami    niespełnionymi pragnieniami   brakami    każdy czasem rani ja też        

uporządkować myśli które mnie rozpraszają   uznać dostrzeżone prawdy nawet jeśli bolą   ocalić od zapomnienia to, co mnie porusza   poznać ludzi którzy czują głęboko   nie wiem jeszcze czym dokładnie będzie to miejsce   ale wiem że już chcę tu wracać       

bo ktoś obok robi głośno to co ja miałam po cichu   a ja czekałam...   cisza jest odpowiedzią tylko długo nie chciałam jej usłyszeć   a może to   nie było do bycia razem   ja też przecież idę zawsze dla siebie